|
|
مصاحبه بهزاد سهرابي با یدالله خدری یکی از
نمایندگان کارگران نساجی کردستان ( این
مصاحبه از روی نوار صوتی پیاده شده ) سهرابی
. با عرض سلام خدمت شما
دوست عزیز و گرامی ، قبل از هر چیز اگر ممکن است خودتان را برای خوانندگان ما معرفی کنید. خدری . با سلام به شما اقای سهرابی، من یدا الله خدری
کار گر نساجی کردستان هستم که حدودا 18 سال در این مرکز مشغول به کارمی باشم.
من قبلا استخدام رسمی بودم که چند سال پیش
اخراج شدم و اکنون به صورت قراردادی در کارخانه نساجی
کردستان مشغول به کار هستم. من قبلا در
قسمت مقدمات بافندگی و بعدا به عنوان مکانیک دستگاههای بافندگی مشغول به کار بوده
که بعد از بستن سالن بافندگی، در قسمت ریسندگی مشغول به شدم. سهرابی
. اگر ممکنه در رابطه با
اعتراضات جدید کار گران نساجی کردستان و روند چگونکی این اعتراضات که هنوز ادامه
دارد، توضیح دهید. خدری . در رابطه با
اعتراضات نساجی کردستان، ما کارگران این
کار خانه حدود 4 ماه است که حقوق
خود را دریافت نکرده ایم و هیئت مدیره، طی بخشنامهائی تصمیمات خودش را کتبا
اعلام و عنوان نمود که تا تاریخ 31 شهریور 87 باید کلیه کار گران خود را به
امور اداری معرفی و با این کارخانه تسویه حساب کنند. این یعنی عدم رعایت حق و حقوق
کار گران و سوابق آنان و زیر پا گذاشتن حقوق شهروندی و صنفی کار گران. کار فرما
میخواهد با پرداخت یک مبلغ ناچیز و با توجه به بحران و تورمی که در جامعه وجود
دارد با ما کارگران نساجی تسویه حساب کند!!. و ما را از کار خانه بیرون کنند.
اعتراضات ما از بدو تصمیم هیئت مدیره شروع شد. ما در ابتدا به صورت متناوب در داخل
کارخانه اعتراض خود را شروع کردیم و بعد از اینکه مواد اولیه کار خانه تمام شد و
در پی بخشنامه صادر شده مبنی بر تسویه حساب با کارگران و با توجه به سیاستهای
آشکار هیئت مدیره، ما تصمیم گرفتیم که به طور جدی از منافع خود دفاع کنیم. برای
اولین کار ما در مقابل درب ورودی کار خانه دست به تجمع زده و به تصمیمات هیئت
مدیره اعتراض کردیم. ( از اول مرداد ماه امسال
اعتراضات ما شروع شد ) بعد از پایان تعطیلات تابستانی یعنی 15 مرداد اعتراضات ما حالتی جدی به خود گرفت و ما
مطالبات و خواست های خودمان را بصورت کتبی به اداره کار، استانداری، اداره صنایع و
دیگر ارگانهای ذی ربط ارسال کردیم و متاسفانه تا کنون هیج نتیجهای از آن نگرفته
ایم. ما تصمیم گرفتیم که اعتراضات خود
را به جلو استانداری انتقال داده تا
بتوانیم از حقوق خود دفاع کنیم در این را بطه ما از روز یکشنبه تا امروز که 21
شهریور است به مدت 5 روز میباشد که هر روز در مقابل استانداری کردستان دست به تجمع
میزنیم و میخواهیم صدای خود را به گوش مسئولین استان برسانیم!! اما تا کنون هیچ
نتیجهای عاید ما نشده.یعنی در این ماه مبارک رمضان هم و در آستانه باز گشائی
مدارس، نسبت به پرداخت حقوق که برای امرار معاش ما و خانودههایمان حیاتی است،
مسئولین استان و هیئت مدیره کارخانه هیچ اقدامی را صورت ندادهاند. سهرابی
. در مورد مطالباتی که در
دستور کار شما میباشد و آنچه که شما در حین اعتراضات به آن اشاره دارید اگر ممکن
است بیشتر توضیح دهید و در صورت امکان
مطالبات مشخص خود را بیان نمائید. خدری. ما جند
مطالبه کارگری داریم. یکی از آن مطالبات که برای ما ضروری و حیاتی است استمرار کار در محل کارمان است و بعدا دریافت
حقوق معوقه میباشد. حتی آن حداقل قوانین
کار هم به نفع ما نبوده و کارفرما با توجه و با اتکا به همین قوانین اداره کار
میخواهد ابتدائی ترین حق ما را که کار و استمرار کار است را از ما بگیرد. یعنی آن
جوی باریکی که ما میتوانیم در حد بخور و نمیر ازش استفاده کنیم، میخواهد آن را هم
از ما بگیرد. پس حیاتی ترین شعار و خواست
و مطالبه ما ادامه کار و استمرار کار در محل کار خود مان میباشد و بر این مطالبه
پا فشاری خواهیم کرد چرا که این حق ماست. آلان
ما کارگران حدود 4 ما است که حقوق خود را دریافت نکردهایم که این هم یکی
دیگر از خواستهای ما میباشد. سهرابی.
ما کارگران هر روز شاهد بی
حقوقی و پایمال شدن حقوقمان از طرف سر مایه دارن و صاحبان سرمایه هستیم، کارگران
در ایران هر روز به اشکال مختلف از حقوق خود اما در شکل پراکنده آن، ازحقوق خود دفاع میکنند، اما گاها ما شاهد آن هستیم که این اعتراضات به
آن نتیجه دلخواه نمی رسد، شما دلیل این عدم مو فقیت را در چه چیز ارزیابی می کنی؟
سد و موانع را در چه چیز میبینی؟ خدری. این سد و
موانع در خصلت جامعه سرمایه داری است.
سرما یه داران و صاحبان سرمایه، حرص و طمع سیری ناپذیری دارند. اینها تا آنجا که
توان داشته باشند و براشون مقدور باشه هر کاری را بر علیه ما انجام میدهند. اینها حتی به سفره خالی ما دست
درازی میکنن و این حداقل دستمزد بخور و
نمیر را از ما میگیرند و به سودهای خودشان اضافه می کنند. صاحبان سرمایه از هیچ
جنایتی روی گردان نیستن . یعنی حرص و طمع سر مایه داران آنقدر زیاد است که جون
انسانهای کار گر و زحمتکش و فقیر برای آنها هیچ معنی و ارزشی ندارد. و اینان در
رابطه با اصل 44 قانون اساسی میخواهند به هر طریق ممکن همه چیز را خصوصی کرده و به
زندگی ما لطمه سنگینی وارد میکنند. به این
دلیل سرمایه داران با هم متحد هستند و ما در عوض پراکنده ایم و دلیل اینکه ما
بیشتر اوقات موفق نمیشیم ااین است که ما با هم اتحاد و همبستگی نداریم. سهرابی
. به نظر شما در شرایط
موجود برای برون رفت از وضعیت فعلی باید چکار کرد ، تا
کارگران بتوانند با همبستگی و اتحاد طبقاتی به این شرایط اسفناک و غیر
انسانی اعتراض کنند و بتوانند توانمند در مقابل حاکیمیت افسار گسیخته سیستم سرمایه داری در جهت دست یابی به منافع خود
مبارزه کنند؟ خدری. پیشنهاد و
راه کار من اینه که باید کار گران خود و
نیروی خودشان را بشناسند. حق و حقوق خودشان را تشخیص بدهند و برای رسیدن به آن
مبارزه کنند. برای رهائی از این بن بست ما کارگران باید با هم اتحاد و همبستگی
داشته باشیم. یعنی در سایه اتحاد و همبستگی است که کارگران به حق و حقوقشان میرسند
خارج از این اگر کارگران جدا از هم عمل کنند ما به چیزی دست پیدا نمیکنیم. تنها در
سایه اتحاد، در سایه با هم بودن و در سایه آگاهی
است که ما به حقوق خود می رسیم. کارگر باید به عنوان یک کارگر، به عنوان یک
شهروند به حقوق خودش آگاه باشد. با اتحاد صد در صد ما موفق میشیم. اگر کارگر
آگاهی طبقاتی داشته باشد، اگر منافع کارگری خود را بشناسد آگاهانه از آن دفاع خواهد کرد. اگر کارگر آگاه به
منافع خود باشد قدمهایش استوارتر و منافع هم طبقهای خود را بهتر درک میکند و می
تواند در راستای آن مطالبات، گامهای استوار و محکمی را بردارد. سهرابی. با تشکر از اینکه در این گفتگوی صمیمانه و
کارگری شرکت کردید . من هم به عنوان یک کارگر با حرف های شما موافق هستم و تنها با
اتحاد و همبستگی و آگاهی طبقاتی است که ما میتوانیم به نیروی خود به این مناسبات
خاتمه دهیم و دنیا ی متفاوتی را جایگزین کنیم، دنیائی فارغ از بردگی و کار مزدی ،
دنیائی فارغ از استثمار و درندگی ، دنیا ئی شاد و زیبا که شایسته هر انسانی است.
موفق و پیروز باشد. چون کارگران نساجی
میخواهند به صورت راهپیمائی یه طرف استانداری حرکت کنند و برا ی اینکه ما
هم بتوانیم با آنها هم گام شویم تا دیدار بعد این مصاحبه را به پایان میرسانم. به
امید پیروزی طبقه کار جهانی. 21 شهریور
1387
|
|
باز چاپ مطالب اين سايت فقط با ذکر منبع مجاز است |