|
گزارشي از مشكلات كارگران از زبان يكي از كارگران
كارخانه شهاب
- آژانس ايران خبر
- ۱۳۸۷/۱۰/۱۵
همانطور
كه ميدانيد ما كارگران قشر ضعيف و آسيب پذيري هستيم كه هر
بالا و پاييني اقتصادي به طور
مستقيم روي ما تاثير ميگذارد, در اين بين كسي هم حافظ حقوق
ما نيست ,بعضي كارخانه ها حتي ازاضافه حقوق ماهيانه كارگران
ميزنند و ميگونند ما فقط تا
اين حد ميتوانيم به شما حق اضافه كار بدهيم بيشتر از اين ميخواهي كار كن نميخواهي نكن !
خودم به اسم ميشناسم نفراتي را
كه در اين وضعيت كار ميكنند اغلب كارگران مجبور ميشوند به يك كار ديگر هم روي بياورند بديل اينكه نميتوانند
زندگي شان را اداره كنند .
چند روز پيش با يكي از كارگران
كارخانه هاي كنار مان صحبت ميكردم ميگفت الان سه ماه است كه حقوق نگرفته ام, پرسيدم چكار ميكني ميگفت :ماهيانه سه نوبت به ما مساعده مي دهند و سه
ماه است حقوقمان عقب افتاده و حتي اگر بگوييم حقمان را بدهيد و اصرار بكنيم كه پرداخت بشود ميگويند
تصفيه كنيد برويد همه را با هم كامل پرداخت كنيم, يعني تا
اين حد پرسنل را در مضيقه گذاشته اند .
اما از اين بدتر مشكل زنان
كارگر در كارخانه شهاب است ,
با يكي از خانم هاي كارگرصحبت
ميكردم ميگفت: ” تنها به دليل اينكه سر حقوقم اعتراض كردم به من بي احترامي كردند و با فرياد و برخورد خيلي زشت و
لحن بد گفتند اين حقوق از سرت هم زياد است, چه حقي داري كه
اعتراض كني؟
من گفتم حقم را ميخواهم ,گفتند:
مي خواهي كاركن نمي خواهي نكن و همين است . ”
يعني افراد تا اين حد در اين
مملكت در مضيقه قرار دارند و اين فقط يك نمونه نيست و اكثر جاها همين طور هستند و نكته اينجاست كه كارگران حتي
جرات اعتراض هم ندارند.
مثلا يكي از آشناهاي ما كه
كارگر يكي از كارخانه هاي
شمال تهران است ميگفت :
كسي جرات ندارد به فشار هايي كه
ميآورند اعتراضي بكند چون بلافاصله بدون هيچ دليلي اخراجشان ميكنند.اغلب وضعيت كارشان به اينصورت است كه هر
سه ماه قرار داد هايشان را تمديد ميكنند بعد از سه ماه
دوباره قرار داد جديد ميبندند اين فرد
اگر بخواهد اعتراض هم بكند هيچ گونه سنواتي بهش تعلق نمي گيرد چون سه ماه به سه ماه يك مبلغ نسبي به كارگران داده ميشود عيدي و
پاداش وسنوات راهم همان سر سه ماه ميدهد و ديگر نفر نميتواند
بگويد مثلا من پنج سال سابقه
دارم و ميگويند هر سه ماه پولت را گرفتي چون 30 تومان هر
سه ماه روي حقوقشان داده اند و ديگه سابقه اي ندارند و اگر
از كارخانه بيرونش بكنند بايد با
دست خالي, دستش را توي جيبش بگذارد و بيرون برود و چيزي بهشان تعلق نميگيرد .
در اغلب كارخانه ها حقوقي كه به
كارگران پرداخت ميشود خيلي پايين است مثلا يك كارگرساده كه روز اول وارد كارخانه ميشود بايد حدودا ساعتي 1400 تومان اضافه كاري بگيرد ولي اغلب
ميگويند ما 1000 تومان بيشتر نمي توانيم به شما بدهيم اين يعني 420 الي 430 تومان اضافه كار در هر ساعت از
حقوقشان ميزنند .
اين نفر ميخواهد چهار ساعت
اضافه كار كند اين چهار ساعت ميشود 1600 تومان اگر در ماه حساب كنيد 26 الي 27 ساعت اضافه كاري دارد و 26/27 تا 1600 تومان در ماه برايش خيلي حياتي است چون
تقريبا نزديك 100 هزار تومان ميشود .
اين مشكلاتي است كه الان
كارگران با آن مواجه هستند و دولت اهميتي به آنها نمي دهد دست كارفرما ها را باز گذاشته اند , وزارت كار يا تامين
اجتماعي مي آيد و ميبيند ولي چيزي حل نمي شود.
كارگران 11 تا 12 ساعت كار
ميكنند 8 ساعت بيمه برايشان در نظر گرفته ميشود و الان خيلي از كارخانه ها هستند كه دارند اين كار را ميكنند .
________________________________________________
کمیته ی
هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگري
10/10/1387
www.komitteyehamahangi.com
komite.hamahangi@gmail.com
|
