گزارشی در مورد اخراج کارگران کارخانه "چینی کرد"

 چینی کرد که تولید کننده سنگ توالت و دستشویی بود، در اوایل سال 1385 با توجه به طرح توسعه کارخانه، توسعه جهت تولید کاشی و سرامیک، به تولیدات این شرکت اضافه گردید. اعتبار این پروژه توسط تعدادی از سرمایه داران ایرانی تهیه گردید که پروژه نیمه کاره گردید و سقف پرداخت وام در آن تاریخ میلغ 14 میلیارد تومان بود، که تمام این مبلغ صرف توسعه گردید و مدیران و سهام داران جهت اتمام طرح فوق مجبور به فروش عمده سهام گشتند و شرکت بوتان که یکی از شرکت های سرمایه دار کشور است، با طمع بدست آوردن کل کارخانه، این سهام را خریداری نمود و در هر جای کارخانه مشکلی بود، شرکت بوتان فورا وامی را به سهامداران و مدیران کارخانه پرداخت می کرد  تا جایی که کارخانه بدهکار شرکت بوتان گشت. با توجه به اینکه مبلغ این بدهی بالا بود و در آن زمان پرداخت این بدهی مقدور نمی گشت، شرکت بوتان فرصت را غنیمت شمرد و در خواست باز پس گرفتن مطالبات خودرا نمود و به این بهانه سهامداران این شرکت را مجبور به فروش این کارخانه کرد و با قیمت مناسبی این کارخانه را خریداری نمود. بعد از خرید این کارخانه به سوی اخراج کارگران رسمی و قرار دادی قدم به جلو گذاشت و بعلت اینکه اکثر این کارگران از آگاهی های حقوق کارگری و شهروندی برخوردار نبودند به راحتی در روز های اول تعداد 200 نفر در مرداد و مهر ماه سال 87 و تعداد 300 نفر دیگر را در اسفند ماه سال 87 اخراج کرد و این اخراج گسترده از طرف مسئولین بدون هیچ اهمیتی ادامه داشت.

 در اردیبهشت سال 87 تعداد 3 نفر از کارگران قرار دادی این کارخانه اخراج شدند که سایر کارگران نسبت به این اخراج سازیها اعتراض کرده و تمام کارگران در آن روز کارخانه را تعطیل کردند. اما روز بعد از ورود کارگران به داخل کارخانه جلو گیری بعمل آمد و با قرائت نام تعداد 100 نفر از کارگران به بهانه آنکه این افراد با تعطیل کردن کارخانه، مبلغ 5 میلیارد تومان، خسارت به این مجموعه وارد نموده اند، آنها را اخراج نمودند.

 کارگران با اعلام اعتصاب و اعتراض در مقابل استانداری، اداره کار و سازمان صنایع، دست به تجمع و حرکات اعتراضی زدند و این اعتراضات  تا حدودی انعکاس فراوانی در میان مردم کرمانشاه داشت و مسئولین این کارخانه جهت جلوگیری از  آگاهی آن تعداد از کارگران که قبلا اخراج گشته بودند به بهانه بازگشت به کار، تعداد 40 نفر را به کارخانه برگشت دادند و با این حربه، اعتصاب شکست خورد. ولی کارگران با درک عینی از لازمه امنیت شغلی و اگاهی طبقاتی خود و و جود ارتباط با فعالین و تشکل های کارگری را لازم دانسته و آن را جز برنامه خود گذاشته اند.

از طرف یک کارگر اخراجی، کارخانه چینی کرد.

20/3/1388

باز چاپ مطالب اين سايت فقط با ذکر منبع مجاز است