|
شرایط کاری، کارگران ساختمانی !
یک
نمونه .
کارگران
ساختمانی شاغل در پروژه 24 واحدی نیروی
انتظامی در شهر بانه ؛
تعداد
کارگران و شرایط خوابگاه ؛
کارگران
شاغل در این کارگاه که مشغول به کارهستند عبارتند از، کارگران کاشی کار ، سیمان کار، گچ کار، لوله کش ،برق کار ،نما کار،
بنا و کارگران ساده . تعداد 30 نفر در این
کارگاه مشغول به کار هستند.
خوابگاه
، شامل یک اطاق 12 متری و یک اطاق 15 متری
بوده که تمامی کارگران در این دو اطاق
استراحت می کنند. این خوابگاه بوسیله موکت فرش شده و غیر از یک تلویزیون هیچ
گونه امکاناتی ندارد . استراحت که شرط
لازم برای تجدید قوای کار کارگر است در این خوایگاه میسر نیست ، چرا که فضا ی خوابگاه
به قدری تنگ است که چیزی به اسم استراحت کاملا بی معنا میباشد ، این خوابگاه دارای یک آشپزخانه ویک سرویس
بهداشتی نا مناسب می باشد . مقدار و نوع غذا دراین خوابگاه از هیچ کیفیتی
بر خوردار نیست.
ساعت
و شرایط کاری ؛
بیدار
باش ساعت 30/6 دقیقه صبح می باشد که بعد از شستن سرو صورت و خوردن صبحانه راس ساعت
8 باید در محل کار های مربوطه حاضر شویم . کار ما از ساعت 8 تا 12 بعد ازظهرشروع و
بعد از یک ساعت استراحت
و صرف نهار ، از ساعت یک تا ساعت 5
دوباره مشغول به کار می شویم .با توجه به
آب و هوای سرد و خشک شهر بانه ، کار در شرایط بسیار سختی انجام میگیرد . کار کردن
در هوای سرد، بسیار طاقت فرسا بوده و توانائی
جسمی خاصی را می طلبد که این باعث ایجاد
انواع بیمار یها و عوارض جسمانی می شود
عدم
ایمنی محیط کار ، بیمه نبودن کارگران و عوارض آن ؛
به خاطر شرایط کار ساختمانی ، ما شاهد انواع
بیماریها ناشی از این کار میباشیم ،از
جمله دیسک کمر ، فتق ، واریس ، سائیدگی
مفاصل و... را میتوان نام برد. جدای از بیماریهای جسمانی یاد شده ، کارگران به
خاطر فشار کاری ، فقر مفرط و عدم توانمندی
در مقابل تورم سر سام آور و عدم همخوانی دخل و خرج دچار انواع
بیماریهای روحی روانی و انواع سر خوردگیها اجنماعی می شوند. در مقابل این
بیماریها ، کارگران مشمول هیچ گونه خدمات درمانی و خدمات تامین اجنماعی ای نمی
باشند!! . کارگران ساختمانی و فصلی هیچ وقت از طرف کار فرما بیمه نمی شوند و
کارگران این مشاغل به دلیل نیاز مبرم به کار، به خاطر ادامه زندگی و به دست آوردن لقمه ای نان بخور و نمیر خود را ناچا ر می بینند تن به این گونه کار ها داده تا شابد روزی همه چیز تغییر کند .
در
این پروژه همانند دیگر پروژه های ساختمانی
، کارگران از هیچ گونه امکانات و وسائل ایمنی در محیط کار بر خوردار
نیستند. کارگران به ناچار باید تمام
وسائل کار و مصالح و مواد اولیه را با دست
( بدون وسیله و امکانات ) جا به جا
کرده و کارگران بدون کوچکترین امکانات حفاظتی باید در ارتفاع مشغول به کار شوند .
بار
ها ماشاهد سقوط کارگران در ارتفاع بوده ایم که متاسفانه منجر به مرگ و یا قطع نخاع
شده است. کارگرانی که در حین کار دچار بیماری می شوند هیچ وقت به مداوای خود نمی پردازند ، چرا که توان
مالی جهت مداوا را نداشته و تا آخر عمر با
انواع بیماریها دست و پنجه نرم می کنند.
جدای از سقوط کارگران از ارتفاع و راه
روها به خاطر نبود امکانات حفاظتی امنیتی ،
بارها ماشاهد فوت و یا نقض عضو کارگرانی بوده ایم که در قسمت تحتانی مشغول به کار
بوده اند چرا که سقوط وسائل ، ابزار الات و مواد اولیه در حین کار
اجتناب ناپذیر بوده اما به دلیل عدم رعایت موارد ایمنی از طرف کار فرما و
نبود امکانات حفاظتی، در چنین شرایطی
کارگران صدمات جبران ناپذیری را متحمل میشوند و کار فرما در مقابل این گونه مصائب
هیچ گونه مسئولیتی نداشته و ندارد .
هم
سرنوشتان ؛ کارگران !
کارگران
ساختمانی وفصلی به خاطر شرایط کاری و
فصلی بودن کار، و نداشتن هیچگونه تشکل مناسب
و محل کار مشخص هیچ وقت در راستای منافع خاص خود قدم بر نداشته و از
کوچکترین مزایای قانونی که در مراکز کارگری
دیگر ما شاهد آن هسنیم نبوده و این باعث استثمار دو چندان شده و اعمال بی
حقو قی های مکرر را ما شاهد یم.
برای
رهائی باید خود و منافع طبقاتی خود را بشناسیم
، آگاهی طبقاتی و درک شرایط موجود
و باور به نیروی خود ، می تواند اولین گام برای درک منافع مشترک ما با دیگر
کارگران در عرصه های مختلف باشد.
ما
باید خود را متشکل کنیم و بتوانیم با اتحاد و یکپارچگی در تشکل های مربوطه با دیگر هم سر نوشتان قدم های محکم و متحدانه
را در راستای منافع طبقاتی بر داریم . پس لازم است در کنار هم و با اتکا به نیروی خود تشکل خاص خود را ایجاد کنیم ، چرا
که تنها سلاح ما تشکل کارگری و مبارزه
متحدانه همراه با آگاهی طبقاتی است که ما را به سر منزل مقصود خواهد رساند.
به
امید اتحاد طبقاتی کارگران و نابودی فقر و
استثمار !
کارگر
تاسیسات ، جلال شریعتی
4 آذر ماه
87
|